Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009

Το παλιό, το καλό και το γελοίο

Μέσα στον πανικό και τις διάφορες φοβίες της εποχής, διαπιστώνω μια διαρκή αποθέωση του "παλιού". Σε μια εποχή που ομολογουμένως πληροφορεί... ασύστολα, οι άνθρωποι αποκτούν την εντύπωση ότι τα πάντα αλλάζουν γύρω τους διαρκώς, δεν έχουν κανένα έλεγχο στη ζωή τους και στο περιβάλλον τους και το μόνο αποκούμπι είναι το παρελθόν. Η παιδική ηλικία ειδικά όπου "τα πάντα ήταν αγνά", οι παπούδες έχτιζαν το δικό τους σπίτι, οι γιαγιάδες έπηζαν το δικό τους γιαούρτι, οι μαμάδες έφτιαχναν σπιτικό ψωμί, οι μπαμπάδες έφτιαχναν το δικό τους κρασί και τσίπουρο και πάει λέγοντας, μοιάζει μια εποχή ονειρική. Η αλήθεια βέβαια δεν είναι ακριβώς αυτή. Για κάθε φουρνιά ξένοιαστων παιδιών που ζουν εποχές αγνότητας, υπάρχει μια φουρνιά ενηλίκων που παλεύει με τη ζωή για να τα βγάλει πέρα, αναπολώντας τις δικές της εποχές αγνότητας και ανεμελιάς.

Θα ήθελα λοιπόν να πω ότι οι περισσότεροι που φτιάχνουν το δικό τους κρασί "όπως το έφτιαχνε ο παππούς" γιατί δεν γουστάρουν τα "έτοιμα", τα "τυποποιημένα", τα "μη αγνά", κάνουν χάλια κρασί απλά κανένας δεν τους το λέει από ευγένεια. Το ίδιο και για το λάδι, το τυρί και πάει λέγοντας. Κάποια πράγματα, πρέπει να τα αφήνουμε στους ειδικούς.

Επίσης όλα τα τρόφιμα είναι πιο ποιοτικά και πιο ασφαλή σήμερα χάρη στις σύγχρονες τεχνικές που δυστυχώς οι πρόγονοί μας δεν είχαν την τύχη να χρησιμοποιούν. Η λέξη "σπιτικό" όταν συνοδεύει ένα τρόφιμο δεν είναι απαραίτητα ένδειξη ποιότητας από μόνη της. Για τη νοστιμιά τα πάντα είναι έτσι κι αλλιώς θέμα προσωπικών προτιμήσεων.

Α! Και η λύση στην κερδοσκοπία των φαρμακευτικών εταιριών και καποιων γιατρών, ή στο προβληματικό σύστημα υγείας δεν είναι η ομοιοπαθητική, ο βελονισμός και λοιπές σοφίες του παρελθόντος. Μεγάλο θέμα αυτό...

Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009

Gogol Bordelo, Mano Negra Και Slayer

Όλα σ'ενα. Βέβαια, εμένα οι Slayer μου αρέσουν κυρίως, αλλά κάπως πρέπει να διατηρηθώ κι εγώ cool...


Ντάξει, κι οι Gogol Bordelo καλοί είναι, δέ λέω.

Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2009

Προστασία του Πολίτη και της Δημόσιας Υγείας (Bonus)

Η Πρυτανεία της ΑΣΟΕE αποφάσισε να κλείσει τη σχολή επ'αόριστον λόγω αυξημένων κρουσμάτων της γρίπης... Οι φοιτητές που είχαν προγραμματίσει για σήμερα συνέλευση βρήκαν την απόφαση υπερβολική και ενοχλήθηκαν, για τη δυσκολία που δημιουργούσε η απόφαση αυτή στην πραγματοποίηση της συνέλευσης. Για τη διακοπή στα καλά καθούμενα των μαθημάτων και των λοιπών δραστηριοτήτων της ΑΣΟΕΕ δεν άκουσα κάτι, αλλά με καλή διάθεση θα δεχτώ ότι υπήρξαν ανάλογα παράπονα...

Επειδή προφανώς οι φοιτήτές ήθελαν οπωσδήποτε να κάνουν συνέλευση, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, έστειλε εκεί τα ΜΑΤ, ώστε να εμποδίσουν τους φοιτητές να μπουν, να στριμωχτούν στο αμφιθέατρο, να κολλήσουν όλοι γρίπη, να επιστρέψουν σπίτια τους, να κολλήσουν τους δικούς τους και πάει λέγοντας. Ήταν δε τόσο αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν τον ιό να εξαπλωθεί μέσα στο Πανεπιστημιακό άσυλο, που χρησιμοποίησαν και χημικά και ξύλο. Τι να κάνεις; Η Υγεία είναι πάνω απ' όλα!!

Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009

Το δημογραφικό των ψηφοφόρων της ΝΔ

Έτυχε χθες το απόγευμα να περάσω έξω από κάποιο εκλογικό κέντρο της ΝΔ. Παρατηρώντας το μέσο όρο ηλικίας του πολύ ομολογουμένως κόσμου που ήταν μαζεμένος, σκέφτηκα αυθόρμητα ότι σε 10 χρόνια το πολύ η ΝΔ θα χάσει τεράστιο αριθμό από ψηφοφόρους. Εκτός αν απλά η νεολαία της ΝΔ, δεν ενδιαφέρθηκε για τη διαδικασία και έστειλαν μόνο τους παπούδες της να ψηφίσουν.

Αργότερα βλέποντας ειδήσεις περιμένοντας να ενημερωθώ για το αποτέλεσμα, άκουσα για ένα σωρό προβλήματα, κατάρευση του συστήματος, γκρίνιες κλπ και διαπίστωσα για άλλη μια φορά τα τελευταία 5 χρόνια το μέγεθος της αχρηστίας ενός κόμματος που φαίνεται ότι ούτε εσωτερικές εκλογές δεν είναι ικανό να οργανώσει χωρίς να τα κάνει θάλασσα...

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2009

Με κάποια καθυστέρηση...

Από τον Tim για τον Vincent...

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2009

Πρόβλημα συνεννόησης

...εμπνευσμένο από την επικαιρότητα.

Φωνή διαμαρτυρίας:
"Απεργώ γιατί δε θέλω να ιδιωτικοποιηθεί δημόσια περιουσία."

Απάντηση:
"Δεν απεργείς γι'αυτό αλλά για να διαφυλάξεις τους ψηλούς μισθούς που φοβάσαι ότι θα χάσεις αν επέλθει ιδιωτικοποίηση."

Είναι προφανές ότι υπάρχουν δύο εντελώς ξεχωριστά θέματα προς συζήτηση και η προσπάθεια να εξευρεθεί λύση και των δύο στο ίδιο πλαίσιο διαλόγου δε φαίνεται εύκολο.

Το ένα είναι καθαρά πολιτικό. Είτε είσαι υπέρ της ιδωτικοποίησης της δημόσιας περιουσίας, είτε κατά. Λες ποια είναι η θέση σου και ξεμπερδεύεις έντιμα.

Το δεύτερο είναι επίσης πολιτικό που όμως χωράει και πιο τεχνοκρατική ας πούμε κουβέντα: ο εξορθολογισμός των αμοιβών στο δημόσιο τομέα. Αν στο προηγούμενο θέμα έχεις πάρει θέση υπέρ της διατήρησης της κρατικής περιουσίας, σε περιμένει αρκετή δουλειά σε αυτό το ζήτημα. Στη συγκεκριμένη χώρα δε, απαιτείται σοβαρή και πολλή δουλειά και πολλές συγκρούσεις.

Το πρόβλημα συνεννόησης που οδηγεί; Αντί να ασχολούμαστε ως κοινωνία με σοβαρά θέματα διακυβέρνησης όπως νομίζω είναι τα παραπάνω, ασχολούμαστε με το αν είναι κακομαθημένοι οι λιμενεργάτες. Και δημιουργείται η αίσθηση ότι η λύση είναι να ιδιωτικοποιηθούν, να τον πιουν, να απολυθούν, να δουλευουν περισσότερο, να πληρώνονται λίγα, όπως όλος ο κόσμος δηλαδή και να δουν κι αυτοί τη γλύκα. Αυτή είναι όμως η λύση;

Αντί να υπάρχει όραμα για μια δίκαιη κοινωνία, με δουλεία και αξιοπρεπείς μισθους για όλους, η κάθε κοινωνική ομάδα φαίνεται να έχει εκδικητικές τάσεις για την άλλη. Όλοι με το μαχαίρι στα δόντια.

Πρέπει αυτά τα θέματα να αρχίσουν να εξετάζονται σε ευρύτερα πλαίσια, και όχι συντεχνιακά.

Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009

Φιλοζωικές ανησυχίες

Διαπίστωσα πρόσφατα ότι στην agenda των περισσότερων φιλοζωικών οργανώσεων είναι η συστηματική στείρωση των ελεύθερων (προτιμώ αυτό τον όρο απο το "αδέσποτων") τετράποδων ζώων. Αν και δεν εντόπισα κάπου να διαχωρίζεται, υποθέτω ότι εστιάζουν στα ελεύθερα ζώα των πόλεων κυρίως.

Αναπόφευκτα έρχονται διάφορες σκέψεις στο νου. Πρώτη και κύρια η ηθική αιτιολόγιση, που έχει να κάνει κυρίως με το ότι τα ζώα αυτά πεινάνε και υποφέρουν, οπότε είναι καλό να μην αναπαράγονται. Αρχικά έχω να πω ότι σε πολλές γειτονιές της Αθήνας ανέκαθεν ζούσαν και ευτυχούσαν σκυλιά και γατιά που τα φρόντιζαν πολλοί αλλά δεν άνηκαν σε κανένα. Πέρα από αυτό όμως, επειδή όντως δεν έχουν όλα τέτοιες τύχες, η μαζική στείρωση είναι ωμή παρέμβαση στη φύση, η οποία ως γνωστό έχει μηχανισμούς αυτορύθμισης, και θυμίζει τους Ναζί που στείρωναν ανθρώπους με διανοητικά προβλήματα χρησιμοποιώντας αντίστοιχη επιχειρηματολογία. Ο πληθυσμός των ελεύθερων ζώων προσαρμόζεται στους περιορισμούς του περιβάλλοντός του. Και ας αναλογιστούμε πχ. μειώνοντας τον πληθυσμό των γατιών στην Αθήνα, τι θα γίνει με τον αντίστοιχο πληθυσμό των ποντικών; Και πάει λέγοντας...

Πολλοί φιλόζωοι νοιώθουν τύψεις για λογαριασμό της κοινωνίας που δε δίνει την παραμικρή σημασία στα ελεύθερα ζώα της και πηγαίνουν στην πιο εύκολη και μάλλον παράλογη λύση: την εξαφάνιση των ελεύθερων ζώων. Αποδίδουν στα ζώα εντελώς ανθρώπινα χαρακτηριστικά που μάλιστα ανταποκρίνονται και στις προσωπικές τους αξίες, και θεωρούν πχ ένα σκύλο που ζει στο δρόμο ως δυστυχισμένο. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Ούτε καν για τους ανθρώπους δεν ισχύει, άλλο που ο πιο ελεύθερος, "αλήτικος" τρόπος ζωής είναι κοινωνικά κατακριτέος.

Δυστυχώς το πράγμα δε σταματάει εκεί. Πλεόν υπάρχει συστηματική προτροπή στο να στειρώνονται και τα οικόσιτα ζώα. Οι κτηνίατροι προωθούν την ιδέα με χαρά για προφανείς λόγους, προβάλοντας και κάποια επιστημονικά επιχειρήματα (τα περισσότερα ψευδή ή ανακριβή). Τα pet shops επίσης, μια που μέσω μιας τέτοιας διαδικασίας γίνονται ο μόνος τρόπος για να αποκτήσει κάποιος κατοικίδιο. Περιττό να πω ότι το σενάριο είναι εφιαλτικό, μια που με αυτό τον τρόπο θα αφανιστούν ράτσες ολόκληρες που δε θα έχουν εμπορική ζήτηση, οδηγώντας σε μια ευγονική με καθαρά εμπορικά κριτίρια.

Αντίστοιχες οδηγίες δίνονται και για τη διατροφή τους. Πολλοί κτηνίατροι λένε ότι οι σπιτικές τροφές βλάπτουν τα ζώα τα οποία πρέπει να ταίζονται μόνο με ξηρά τροφή. Πολλοί από αυτούς φυσικά έχουν και κάποια συγκεκριμένη μάρκα να προτείνουν. Το πόσο μεγάλο ψέμα είναι αυτό, είναι περιττό να αναλυθεί για όποιον έχει μια στοιχειώδη αντίληψη του φυσικού περιβάλλοντος. Εννοείται ότι κάποιος μπορεί να ταίζει το κατοικίδιό του με "σπιτική" τροφή αρκεί να έχει μια στοιχειώδη ενημέρωση για κάποιες διατροφικές ιδιαιτερότητες του φίλου του.