Το μυαλό μου πονάει

Δεν αντέχω. Θέλω κι εγώ να ζήσω τον ξεσηκωμό των συμπολιτών μου, να γίνω μέρος αυτής της όποιας ζύμωσης. Αλλά όσο πιο πολύ συμμετέχω, τόσο μαζεύομαι και μου βγαίνει μια τάση φυγής, μια τάση απομόνωσης. Νοιώθω τόσο παράτερος με τους πάντες, περισσότερο και από τότε που ήμουν 16 και το επιδίωκα.

Δεν έχω τίποτα απολύτως κοινό με αυτούς που είναι στο δρόμο οικογενειακώς και μουντζώνουν τη Βουλή και χαζοχαίρονται. Όταν βλέπω τις φάτσες τους τους φαντάζομαι τις προηγούμενες 10ετίες να συναλάσσονται με αυτούς που τώρα μουτζώνουν. Δε θα ήμουν τόσο επικριτικός γιατί όλοι έχουν δικαίωμα στο λάθος ειδικά όταν προσπαθούν να στήσουν τη ζωή τους, αλλά δε συμπεριφέρονται σαν συνειδητοποιημένοι άνθρωποι, αλλά σαν κακομαθημένα παιδάκια.

Δεν έχω τίποτα κοινό με τους ρασσοφόρους και διάφορους περίεργους παρατρεχάμενους που έχουν κινητοποιηθεί και κουνάνε λάβαρα του Βυζαντίου. Αυτοί επιδιώκουν αναβίωση του Μεσαίωνα και με τρομάζουν.

Δεν έχω τίποτα κοινό με τους συνομοσιολόγους που βρωντοφωνάζουν για τους κακούς ξένους που μας χρωστάνε και δεν τους χρωστάμε, που περιγράφουν εβραϊκά και άλλα λόμπυ που έχουν βάλει στο μάτι την Ελλάδα και τους Έλληνες. Σκοταδισμός και ανορθολογισμός που με αηδιάζει.

Θα μπορούσα και όντως έχω κάποια κοινά με τον κόσμο που συμμετέχει στις ομάδες και τις συνελεύσεις της πλατείας, κι ας έχω εντοπίσει μέλη αριστερών κομμάτων να έχουν ακροβολιστεί προσπαθώντας μεθοδικά να περάσουν γραμμές. Αυτή η διεργασία είναι η μόνη που αξίζει κάπως από αυτό το καρναβάλι των "αγανακτισμένων".

Κατα τ'άλλα οι εξεγέρσεις "αγανακτισμένων" μικροαστών χωρίς καμιά πολιτική σκέψη και μόνη επιδίωξη την επιστροφή στην προσωπική τους βολή δε με αφορούν. Με αηδιάζουν και με τρομάζουν γιατί γύρω τους μαζεύουν ύαινες. Όταν και αν ο κόσμος αποκτήσει κοινωνική και ακόμα καλύτερα ταξική συνείδηση, τα ξαναλέμε.

Το μυαλό μου πονάει! Σε τέτοιο βαθμό που χθες παρακολουθώντας τη Λιάνα Κανέλη στην τηλεόραση να αναλύει την κατάσταση, μου φάνηκε ο πιο λογικός και φυσιολογικός άνθρωπος στην Ελλάδα...

Διάβαζα τις προάλες το υπεραισιόδοξο post του πιτσιρίκου για το "τέλος του εμφυλίου" που κατέληγε στο ότι "η ομορφιά θα σώσει αυτούς που μπορούν να τη δουν". Αν ισχύει αυτό, δεν βλεπω να έχω σωτηρία...

Αν ήμουν στο Twitter

Αν ήμουν στο Twitter θα είχα γράψει εδώ και καιρό το εξής:

Όσο ο άριθμός ανθρώπων που μαζεύεται και κινητοποιείται για ένα "ντέρμπυ αιωνίων" θεωρείται "μαζική συμμετοχή" σε οποιαδήποτε γενική απεργία, τότε κανένα ζήτημα δε με αφορά. Να ψοφήσετε όλοι. Το αξίζετε...

Μαύρη μαυρίλα

Οικονομολόγος δεν είμαι. Ακούω κι εγώ τις διάφορες θεωρίες, κυρίως τον αντίλογο στην πολιτική που εφαρμόζεται στην Ελλάδα αλλά και στις άλλες χώρες και προσπαθώ να καταλάβω. Μαθαίνω για παραδείγματα, αντι-παραδείγματα, παραλληλισμούς. Όσο κι αν προσπαθώ, η πορεία της παγκόσμιας οικονομίας  μου φαίνεται εξαιρετικά πολύπλοκο σύστημα.

Πρέπει να πω ότι έχω μια τάση να συμφωνήσω με αυτούς που κατακρίνουν τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης. Όχι όμως γιατί αυτά που αντιπροτείνουν θεωρώ ότι θα είναι πιο εύκολα για τον μέσο πολίτη. Ίσα ίσα που θεωρώ ότι μέσα στο σημερινό παγκόσμιο οικονομικό κατεστημένο, το να φτύσεις στα μούτρα τους διάφορους πιστωτές σου όντας η -σημερινή- Ελλάδα θα έχει ολέθριες συνέπειες στο βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων. Θεωρώ όμως πιο δίκαιο να πεινάσουμε φτύνοντας τις "αδηφάγες αγορές" από το να πεινάσουμε για να τις εξυπηρετήσουμε.

Adios

Χαρά στον Έλληνα που ελληνοξεχνά
και στο Σικάγο μέσα ζει στη λευτεριά
εκείνος που δεν ξέρει και δεν αγαπά
σάμπως φταις κι εσύ καημένη
και στην Αθήνα μέσα ζει στη ξενιτιά

Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ
και βαθιά σ' ευχαριστώ
γιατί μ' έμαθες και ξέρω
ν' ανασαίνω όπου βρεθώ
να πεθαίνω όπου πατώ
και να μην σε υποφέρω

Αχ Ελλάδα θα στο πω
πριν λαλήσεις πετεινό
δεκατρείς φορές μ' αρνιέσαι
μ' εκβιάζεις μου κολλάς
σαν το νόθο με πετάς
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι

Κοτκοτκοτ...

Στην παρακάτω φωτογραφία μπορείτε να δείτε πως ένας άνθρωπος μόνος του μπορεί να κάνει καλά μια ολόκληρη διμοιρία των ΜΑΤ. Ο απαραίτητος εξοπλισμός είναι ένας απλός πυροσβεστήρας.

Ακούτε εκεί στην Κερατέα και όλοι εσείς που τρώτε ξύλο στις πορείες; Ούτε μολότοφ ούτε τίποτα. Από ένα πυροσβεστήρα παραμάσχαλα και τέλος...

Θαύμα!

Συνήθως περιμένω τα χειρότερα από την πλειοψηφία των συνανθρώπων μου. Όμως η πραγματικότητα με ξεπέρασε. Παρακολουθώ έκθαμβος το συτηρητικό και ρατσιστικό παραλήρημα της ελληνικής κοινωνίας. Όχι ότι την είχα σε μεγάλη εκτίμηση, ούτε θεωρώ ότι είναι μόνο ελληνικό το φαινόμενο, αλλά και πάλι μου προκαλεί αίσθηση.

Δε χαίρομαι με ό,τι συμβαίνει, αλλά θεωρώ ότι είναι η πιο ουσιαστική χρήση ασύλου που θυμάμαι. Το άσυλο αν δε χρησιμοποιηθεί σε τέτοιες υποθέσεις ανθρωπιστικής κρίσης, πότε θα χρησιμοποιηθεί; Και μάλιστα σε ένα κράτος που δεν υλοποιεί τις υποχρεώσεις του στη χορήγηση ασύλου, δεν έχει καμία υποδομή και πολιτική για τη φιλοξενία μεταναστών, ούτε καν για τους νόμιμούς του -και καλά- ενώ παράλληλα αποτελεί και πύλη εισόδου στην Ευρώπη οπότε θα έπρεπε να το έχει ψάξει περισσότερο το πράγμα και να έχει εντοπίσει τις ευκαιρίες που του προσφέρουν οι μετανάστες.

Και εντάξει, από ένα ανίκανο κράτος δεν μπορεί να περιμένει κανείς πολλά. Αλλά από τους πολίτες τέτοιο ρατσισμό και τόσο αφ'υψηλού αντιμετώπιση μιας τέτοιας ανθρωπιστικής κρίσης δεν περίμενα. Δηλαδή το να θεωρείται λογικό να παρανομείς επειδή σου επέβαλαν άδικα διόδια ή επειδή σου απαγορεύουν το κάπνισμα, αλλά από την άλλη το να κάνεις μια κίνηση να προστατεύσεις και να συμπαρασταθείς σε έστω 200 ψυχές που αγγίζουν την εξαθλίωση χρησιμοποιώντας το άσυλο, που στο κάτω κάτω δεν είναι και παράνομο, να ξεπερνάει τα όρια, αποκαλύπτει το πόση υποκρισία υπάρχει και πόσο τελικά όλοι για την πάρτη τους ενεργούν και σκέφτονται.

Τους έπιασε όλους η πρεμούρα για το άσυλο, την τριτοβάθμια εκπαίδευση και τους δημόσιους χώρους....τρομάρα τους.

Αλληλεγγύη ώρα μηδέν.

Εκλογές σταθμός

Πλάκα κάνω...

Δεν περίμενα τίποτα από αυτές τις εκλογές. Τα αποτελέσματα ήταν άκρως αναμενόμενα.

Είχα φίλους που πίστευαν πραγματικά ότι ο κόσμος θα δείξει την αποδοκιμασία του σε ΠΑΣΟΚ/ΝΔ ψηφίζοντας αριστερά κόμματα. Οι περισσότεροι από αυτούς σοκαρίστηκαν από τα αποτελέσματα (σε αντίθεση με τις ηγεσίες των κομμάτων που όλες δήλωσαν ικανοποιημένες).

Υπάρχει μια αίσθηση ότι το ΚΚΕ διακαιώθηκε και ανέβηκε πολύ. Δεν λέω ότι πήγε και άσχημα, αλλά η αυξημένη αποχή έχει φουσκώσει κάπως τα ποσοστά του.

Άλλοι σοκαρίστηκαν από το γεγονός ότι η Πορτάλιου με την "Ανοιχτή Πόλη" στην Αθήνα έφαγε τη σκόνη του "απολιτίκ" Αμυρά και ένοιωσε καυτή την ανάσα (πόσο μου αρέσουν αυτές οι φράσεις!) της του Μιχαλολιάκου. Εμένα πάλι μου φάνηκε λίγο πολύ αναμενόμενο.

Οι πιο αστείοι μου φάνηκαν όσοι με περηφάνεια διατυμπάνιζαν ότι θα απέχουν με ύφος "θα τους κάνω τα μούτρα κρέας". Αργότερα άκουγα τους πολιτικούς να ερμηνεύουν την αποχή με τον βολικότερο για αυτούς τρόπο... Λογικό. Μια που στην αποχή δε λες τίποτα, αφήνεις τους άλλους να εκφράσουν τη γνώμη σου, όπως τους βολέυει.

Για να μην πω άλλα τέτοια βαρετά, θέλω να σταθώ σε κάτι που προκάλεσε ένα ελαφρύ χαμόγελο ικανοποίησης στο πρόσωπό μου. Και αυτό δεν ήταν άλλο από το ανελέητο μαύρισμα που κέρασαν οι ψηφοφόροι του νεοσύστατου Δήμου Σαρωνικού στην κυρία "Μαζί τα φάγαμε" Χριστοφάκη. Και στα δικά σου χοντρέ!

Να μας!

Πατάμε play και ξεκινάμε...

Ιδού λοιπόν η εποχή των συμπλεγμάτων.

Ο απέναντι με ακούει με απορία και μετά,

«Να κι αν είναι κι αν δεν είναι» μου απαντά.

«Να, να , να!...»

Ιδού λοιπόν η εποχή των συμπλεγμάτων.

Είναι τα οράματα που λείπουν

«διότι», «δεν» και τα λοιπά,

είν' ο φόβος, όχι τίποτα σπουδαίο φυσικά,

και που μας κάνει ξαφνικά,

για ό,τι υπάρχει ένα γύρω να μη δίνουμε μια

και «Να, να , να!...»

Για τα παιδία που περιμένουν κι ελπίζουν

νύχτα μέρα με παυσίπονα και ηρεμιστικά,

μήπως έχουμε κάτι να πούμε; Ε, όχι δα!

Εμείς «Να, να , να!...»

Για τους φαντάρους που ονειρεύονται τις νύχτες

κι έναν ύπνο ανεξύπνητο κοιμούνται στη σκοπιά,

μήπως έχουμε κάτι να πούμε; Ε, όχι δα!

Εμείς «Να, να , να!...»

 Κάθε φορά που η ζωή μας ακριβαίνει.

Τι περίεργη λιτότης! Δύο μέτρα, δύο σταθμά.

«Η Ελλάδα μας πληγώνει»*. Ε, καλά!

Εμείς «Να, να , να!...»

Εμένα πάντως η Ελλάδα με μουντζώνει,

όμως εσένα πονηρούλη σε πληρώνει τελικά,

μου αγοράζεις ένα ύφος ακριβά ή φτηνά

και «Να, να , να!...»

Αυτοκράτορας σκοτώνει τη μαμά του λέει

διαγράφονται οι λέξεις Άγιος Μέγας και τα λοιπά.

Ιστορίες θα λέμε τώρα; Ε, όχι δα!

Εμείς «Να, να , να!...»

Τετρακόσια χρόνια φάγαμε τους Τούρκους.

Συνηθίσαμε και τρώμε και τους Έλληνες μετά.

Τέτοιες ώρες, τέτοια λόγια. Ε, καλά!

Εμείς «Να, να , να!...»

Όλα αλλάζουν, ξαναλλάζουν κι αλαλάζουν.

Ένας κόσμος σαν κοπάδι αλαφιασμένο τριγυρνά.

Οι κερκίδες τι σημαίνουν; Ε, καλά.

Εμείς «Να, να , να!...»

«Το μυαλό μου είναι σε φάση να σαλτάρει».

Τουτ' η φράση μου 'χει μείνει από τα Νέα Ελληνικά.

«Πολυτέλειες» θα μου πείτε. Ε, καλά!

Εμείς «Να, να , να!...»

Ιδού λοιπόν η εποχή των συμπλεγμάτων.
Ο απέναντι με ακούει, με κυττάζει και μετά
«Πόση αλήθεια κρύβει τουτ' η ιστορία μου απαντά».
Κι εκεί τελείως ξαφνικά,
Μου θυμίζει κάτι λόγια - κάτι λόγια γνωστά –
ωραία κι αληθινά.
«Το λουλουδάκι αυτό δεν ήταν για μας.
Το κόψαμε, το φάγαμε και το φτύσαμε μετά»**.
αλλά για τέτοια θα λέμε τώρα? Ε, όχι δα!
Εμείς «Να, να , να!...» 

Facebook κανείς;

Νεο μουσείο Ακρόπολης

Ένα χρόνο είχε ανοίξει και η μόνη μου επαφή με αυτό ήταν στις όποιες βόλτες στην περιοχή. Η θέα του δε μου κίνησε το ενδιαφέρον να το επισκευθώ. Μου φαινόταν πραγματικά άσχημο. Αυτό το concept με την αντανάκλαση της Ακρόπολης μου φαινόταν φτηνό. Άσε που το είχα δει και σε μια αντιπροσωπία αυτοκινήτων που καθρέφτιζε τα ολοκαίνουργια αυτοκίνητα που ήταν παρατεταγμένα μπροστά. Όλο αυτό το γυαλί και το μπετό δεν είναι πολύ του γούστου μου.

Και ύστερα ήταν όλη αυτή η φασαρία με τα κτίρια που "έπρεπε" να κατεδαφιστούν. Ήταν φανερό ότι το κτίριο του νέου μουσείου της Ακρόπολης ήταν ένα κτίριο "φωνακλάδικο". Ένα κτίριο που δεν προσπάθησε να προσαρμοστεί στο χώρο του, αλλά αντίθετα απαίτησε από το χώρο να προσαρμοστεί σε αυτό. Και αυτή η νοοτροπία δεν ταιριάζει σε ένα μουσείο της Ακρόπολης, σε αυτό που θα έπρεπε να αντιπροσωπεύει, καθώς και στη γειτονιά του.

Άκουγα από πολλούς να λένε ότι αισθάνονται "υπερήφανοι" για αυτό το μουσείο. Το επισκεύθηκα κι εγώ για να αποκτήσω μια πιο ολοκληρωμένη άποψη. Αρχικά μου φάνηκε πάρα πολύ μεγάλο, πιο μεγάλο από όσο χρειαζόταν. Μέσα τίποτα δε μου θύμιζε την Ακρόπολη, πέρα από τα εκθέματα και την ίδια την Ακρόπολη που φαινόταν μέσα από τα μεγάλα τζάμια. Κατα τ'άλλα γκρίζο μπετό και μέταλλο. Και μια αίσθηση ότι το ίδιο το κτίριο επιδιώκει να κλέψει την παράσταση από το ίδιο το μνημείο (και φυσικά από οποιοδήποτε άλλο κτίριο στην πόλη).

Άσχημη εντύπωση μου προκάλεσε και το γεγονός ότι το μουσείο "απαρνιέται" την πόλη της Αθήνας, σαν να ντρέπεται για αυτή. Το κάνει αυτό επιτρέποντας καθαρή θέα αποκλειστικά στην Ακρόπολη και κρύβοντας τη θέα στην πόλη. Εντάξει, η Αθήνα δεν είναι και η πιο όμορφη πόλη του κόσμου. Αλλά είναι η πόλη της Ακρόπολης και δεν μπορεί το μουσείο της Ακρόπολης να την "φτύνει" τόσο επιδεικτικά.

Συνοψίζοντας έχω να πω ότι αν αυτό ήταν ένα terminal αεροδρομίου θα το θεωρούσα πραγματικά πολύ ωραίο. Επίσης θα με εντυπωσίαζε ως mall (για να είμαι ειλικρινής όταν ήμουν μέσα ένοιωθα ότι ήμουν σε mall και ειδικότερα στον όροφο με το εστιατόριο-καφέ). Άλλα ώς μουσείο Ακρόπολης: EPIC FAIL!

"Γεωβιολογία"

Σε μια από τις βόλτες μου στο Διαδίκτυο, πέτυχα την ιστοσελίδα του συλλόγου ολιστικής αρχιτεκτονικής και οικολογικής δόμησης (Σ.ΟΛ.ΑΡ). Αν και αρχικά η λέξη "ολιστικής" με προβλημάτισε λόγω πρότερου ανέντιμου βίου, προσπάθησα να σκεφτώ λογικά και κατέληξα ότι στο κάτω κάτω η λέξη από μόνη της δε μου φταίει σε τίποτα απλά επειδή κάποιοι τη χρησιμοποιούν συχνά παρουσιάζοντας ψευδοεπιστημονικές θεωρείες.

Πέρα από τα διάφορα ενδιαφέροντα της σελίδας, μου τράβηξε το ενδιαφέρον ενα link για την "ομάδα γεωβιολογίας". Σύμφωνα με την ιστοσελίδα, η "ομάδα γεωβιολογίας" του Σ.ΟΛ.ΑΡ πραγματοποιεί εκδηλώσεις και σεμινάρια καθώς και "δωρεάν μετρήσεις σε σπίτια ασθενών, των οποίων η νόσος δεν ωφείλεται στην κληρονομικότητα η στην κακή διατροφή η στην γενικότερη μόλυνση του περιβάλλοντος, αλλά στις ακτινοβολίες...". Εδώ άρχισε κάτι να μη μου αρέσει...

Αρχικά είπα να ψάξω να δω τι είναι η γεωβιολογία. Από σελίδα του CalTech πληροφορήθηκα ότι οι γεωβιολόγοι ασχολούνται με την αλληλεπίδραση της βιόσφαιρας (οποιασδήποτε δηλαδή μορφής ζωής στη Γη) με τα χημικά και φυσικά χαρακτηριστικά της Γης. Πιο αναλυτικά το από το University of Southern California πληροφορούμαστε ότι κάποια από τα θέματα που εξετάζει η γεωβιολογία είναι:

• η εξέλιξη της ζωής στη Γη
• ο ρόλος των οργανισμών στη διάβρωση
• η συσσώρευση μικροοργανισμών σε επιφάνειες
• οι βιολογικές επιπτώσεις ρυπογόνων ουσιών
• η γεωλογία και βιοχημεία των ωκεανών
• η πορεία στοιχείων στη βιόσφαιρα μέσα στο χρόνο
• ο πολλαπλασιασμός βλαβερών φυκών και παράκτιες παθογενέσεις
• ακόμα και η αναζήτηση ζωής σε άλλους πλανήτες (αστροβιολογία)

Πίσω στη σχετική σελίδα του Σ.ΟΛ.ΑΡ. στη σελίδα για τη γεωβιολογία υπάρχει ενα link σε μια παρουσίαση για την εκπομπή ραδονίου που δυστυχώς δεν κατάφερα να κατεβάσω, και ένα link σε ένα άρθρο με τίτλο "Γεωβιολογία - Οι επικίνδυνες ακτινοβολίες στο χλωρο των κτηρίων". Εκ πρώτης όψεως ο τίτλος δε μου φάνηκε να συμφωνεί πολύ με τις ασχολίες της γεωβιολογίας.

Το άρθρο ξεκινάει με αναφορά στην επικινδυνότητα των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων στην ανθρώπινη υγεία. Γνωστό θέμα που απασχολεί αρκετά την επιστημονική κοινότητα. Ακολουθεί αναφορά σε εντοπισμό ραδιενέργειας στο χάλυβα που χρησιμοποιείται στο οπλισμένο σκυρόδερμα. Το ζήτημα είναι αρκετά ενδιαφέρον, εξακολουθούσε όμως να πλανάται το ερώτημα "τι σχέση έχουν όλα αυτά με τη γεωβιολογία;"

Όσπου λίγο παρακάτω φτάνω στα "ωραία ". Για να μην μακρυγορώ, το άρθρο παρουσιάζει ως "γεωβιολογία" τα εξής: η επιφάνεια της Γης σαρρώνεται από ένα δίκτυο ακτινοβολίας "του οποίου οι συνιστώσες έχουν κατεύθυνση από Βορρά προς Νότο και από Δύση προς ανατολή". Η ακτινοβολία αυτή ονομάζεται κοσμο-τελλουρική σχηματίζοντας ορθογώνια 2 x 2.5 μέτρα. Το δε πάχος αυτών των τειχών που "ανεβαίνουν κατακόρυφα προς τα πάνω", είναι 0,21 μέτρα. Η ακτινοβολία αυτή μεγιστοποιείται λέει στα σημεία που οι γραμμές του δικτύου συναντιούνται, σχηματίζοντας "γεωπαθολογικούς κόμβους", γνωστούς και ως κόμβους H. Οι κόμβοι αυτοί έχουν επιπτώσεις στην υγεία και καλό είναι να μην τοποθετούμε το κρεβάτι μας πάνω τους. Όλα αυτά τα ανακάλυψε ο Δρ. Ernst Hartman του Πανεπιστημίου της Χαιδεμβέργης που παρουσιάζεται ως πατέρας της "γεωβιολογίας". Ακολουθούν αναφορές σε πειράματα σε ποντίκια με τρομακτικά αποτελέσματα.

Κάγκελο ο Xavier...! Επειδή είμαι των θετικών επιστημών, απόρρησα πραγματικά πως μου είχε ξεφύγει αυτό το ζήτημα (και εδώ θέλω να παρακαλέσω την Cynical να με διαφωτίσει σε περίπτωση που ξέρει κάτι παραπάνω). Ξεκινάω νέα έρευνα. Αρχικά στο virtual Journal of Geobiology δεν κατάφερα να εντοπίσω σχετική βιβλιογραφία. Έψαξα να βρώ πληροφορίες και για τον διάσημο Δρ. Ernst Hartman (ή Hartmann). Δε μπόρεσα να εντοπίσω ούτε καν τη βιογραφία του. Εντόπισα όμως κάποιες αναφορές στο "έργο" του...

Με φράσεις κλειδιά όπως "Hartmann Grid", "geopathogenic nodes", "geopathology" (και στα ελληνικά) και διάφορα τέτοια μου ανοίχτηκε ένα νέο λαμπρό κεφάλαιο ψευδοεπιστημονικών θεωριών. Απ'ολα είχε το menu. Ραβδοσκοπία (για τον εντοπισμό κόμβων), συσκευές εντοπισμού (γεωμαγνητόμετρα !!!) και "ουδετεροποίησης" των παθογόνων κόμβων, τρομακτικές ιστορίες για καρκίνους, λευχαιμίες και γενικά πολύ θανατερό (κορυφαία η ιστορία μιας πολυκατοικίας όπου σε κάθε όροφο υπήρχε παιδάκι με καρκίνο και τα δωμάτιά τους προφανώς ήταν το ένα κάτω από το άλλο και όλα μαζί πάνω σε έναν κόμβο), γάτες που κοιμούνται σε τέτοιους κόμβους, σκύλους που τους αποφεύγουν, παραλληλισμός με τον βελονισμό, αναφορές στο ying και το yang, οι γνωστοί "χώροι" με τις διάφορες "θετικές" και "αρνητικές" ενέργειες, φυσικά αναφορές στην "αρχαία σοφία" που με τα χρόνια ξεχάστηκε ή σύμφωνα με άρθρο του περιοδικού Δαυλός απαγορεύτηκε κατά τον μεσαίωνα κλπ κλπ.

Μέσα σε όλα αυτά μου έκανε μεγάλη εντύπωση από που ξεκίνησα (οικολογική δόμηση) και που κατέληξα (να διαβάζω πράγματα με θεματολογία Χαρδαβέλα και Λιακόπουλου). Με χαρά πάντως θα ήθελα να μου υποδείξει κανείς πραγματικές επιστημονικές ενδείξεις και δημοσιεύσεις για αυτόν τον Hartmann και τους κόμβους του.

Orthodox brothers in arms

Μιλάμε για πολύ γέλιο...

EDIT: Μου αρέσει σαν ιδέα και το OrthoBox Brothers.

Ωστε τα μαλλιά φυτρώνουν πιο γρηγορα απο τα δέντρα!...

Με ενδιαφέρον είδα μια διαφήμιση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος που έχει λέει σκοπό να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες σχετικά με τις πυρκαγιές.

Η διαφήμιση δείχνει μια κοπέλα να ξυρίζει τα μαλιά της και ακολουθεί το συγκλονιστικό ερώτημα: «αν σου έλεγαν ότι θα ξαναφυτρώσουν σε 30 χρόνια  δεν θα το σκεφτόσουν λίγο καλύτερα;»

Δεν ξέρω από που να αρχίσω για το πόσο άχρηστη είναι αυτή η διαφήμιση. Ο παραλληλισμός δάσος-μαλλιά είναι εντελώς άστοχος μια που τα κίνητρα που οδηγούν στις δύο πράξεις είναι εντελώς διαφορετικά.

Ας φανταστούμε το επίπεδο ευαισθητοποίησης σε διάφορες κατηγορίες ανθρώπων (και όχι μόνο) που προκαλούν πυρκαγιές:

1. Κλασσικοί εμπρηστές: Νομίζω το γεγονός ότι το δάσος κάνει 30 ή 50 χρόνια για να ξαναδημιουργηθεί, μάλλον σαν θετικό φαίνεται.

2. Άνθρωποι που πετάνε επικίνδυνα σκουπίδια στα δάση: Once a malakas, always a malakas. Χαμένος κόπος.

3. Απρόσεκτοι άνθρωποι που κάνουν επικίνδυνες δουλειές (π.χ. κάψιμο ξερόχορτων) σε λάθος χρόνο και τόπο: Το πιθανότερο είναι να συμφωνήσουν με το μήνυμα της διαφήμισης και να θαυμάσουν τους εαυτούς τους που ξέρουν και παίρνουν τις κατάλληλες προφυλάξεις. Αυτοί πάντα ξέρουν καλύτερα από τον κάθε άσχετο.

4. ΔΕΗ: :-D

Τσάμπα δημόσιο χρήμα...

Στις μέρες μας...

... ο καθένας ανα πάσα στιγμή μπορεί να εκραγεί.
...τικ-τακ τικ-τακ τικ-τακ τικ-τακ τικ-τακ...

Quit Facebook Day

Σήμερα είναι η ημέρα μιας κίνησης χρηστών να εγκαταλείψουν το Facebook. Θεωρούν ότι το Facebook δε σέβεται τους χρήστες του, τα προσωπικά τους δεδομένα και το μέλλον το διαδικτύου ως ένα μέσο ανοιχτό και ασφαλές.

Παράλληλα άλλοι χρήστες ετοιμάζουν διαμαρτυρία μέσω ενός group στο Facebook και μέσω Twitter στις 6 Ιουνίου.

Όπως αναφέρει και ο Richard Stallman καθώς και αυτό το άρθρο, η πίεση προς το Facebook να προστατεύσει καλύτερα τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών του είναι παντελώς μάταιη. Κι αυτό γιατί οι χρήστες του Facebook δεν είναι οι πελάτες του αλλά το προϊόν του. Πελάτες είναι οι εταιρίες που διαφημίζονται και που συλλέγουν πληροφορίες από το Facebook για διάφορους λόγους που τους αποφέρουν χρήματα. Και προφανώς τα έσοδα του Facebook από τις εταιρίες είναι αρκετά μεγάλα ώστε να μπορεί να στηρίζει και να διευρύνει και την τεράστια υποδομή που απαιτεί η "υπηρεσία" του.

Γιάυτό λοιπόν δεν έχει νόημα η διαμαρτυρία, έχει νόημα η "απεξάρτηση". Όλοι ξέρουν πως ήταν η ζωή πριν το Facebook. Επιστροφή εκεί.

Οι προλετάριοι της Ελλάδας

Η ομάδα ανθρώπων που περιγράφεται εδώ, νομίζω έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον και αναρωτιέμαι αν και πως θα παίξει ρόλο στις από εδώ και πέρα εξελίξεις.

Νέα είναι μόνο τα κακά νέα

Η χθεσινή πορεία αντιμετωπίστηκε πάνω κάτω όπως οι αποκριάτικες εκδηλώσεις του δήμου Αθηναίων. Το κακό είναι ότι αυτό δεν έγινε μόνο από τα ΜΜΕ. Βέβαια το ρυθμό πάντα τα ΜΜΕ τον δίνουν, ελπίζω όχι για πολύ.

Έτσι προς ενημέρωση όσων δεν το γνωρίζουν, χθες στο κέντρο της Αθήνας έγινε (άλλη μία) πολύ μεγάλη πορεία σχετικα ήσυχη. Βέβαια δεν είχε νεκρούς αυτή τη φορά οπότε οι part-time μοιρολογίστρες έμειναν χωρίς δουλειά. Όποια μοιρολογίστρα ενδιαφέρεται πάντως, μπορώ να της δώσω μια λίστα με τα πιο φρέσκα εργατικά ατυχήματα.

Aντίθετα με το τι πιστεύεται...

... ο Ronnie James Dio είναι ο άνθρωπος στον οποίο απευθύνονται οι περισσότερες προσευχές παγκοσμίως. Και ο αριθμός τους πρόκειται να αυξηθεί κατακόρυφα.

Μια μικρή επλίδα

Αν ελπίζω σε κάτι αυτές τις μέρες είναι στο ξύπνημα των ανθρώπων που τόσο καιρό βλέπουν, θλίβονται, αγανακτούν, κρίνουν, έχουν έξυπνες ιδέες, διάθεση για να λύσουν προβλήματα και να βελτιώσουν τα πράγματα.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι ενώ τα έχουν όλα αυτά τόσο καλά στο μυαλό τους, ψηφίζουν απάθεια. Ενώ βλέπουν τα κακώς κείμενα, αφήνουν όλη τη διαμαρτυρία στις παραδοσιακές ομάδες διαμαρτυρίας. Αυτές που εκφύλισαν επί πολλά χρόνια κάθε μορφή διαμαρτυρίας. Και τελικά αναλώνονται στο να τις επικρίνουν. Αλλά δεν κάνουν τίποτα. Κρίνουν τους πολιτικούς, κρίνουν τους διαμαρτυρόμενους που κατεβαίνουν στους δρόμους, θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα, έχουν blogs, γράφουν οργισμένες αναρτήσεις, εύστοχες πολλές φορές αναλύσεις και μένουν εκεί.

Προσωπικά δεν έχω καμιά εμπιστοσύνη στην κοινοβουλευτική και την εξωκοινοβουλευτική αριστερά που αυτή τη στιγμή ηγείται κατά κάποιον τρόπο της όποιας έκφρασης λαϊκής οργής. Ελπίζω η πραγματική λαϊκή οργή να οργανωθεί. Έτσι ώστε αν τελικά καταφέρει και κερδίσει κάτι, να μην καπελωθεί από πολιτικάντηδες όπως έγινε στο παρελθόν.

Oh... you bet dude!

"The [US] reaction is that [Greek] people will simply refuse to accept the austerity plan".


"If the Greeks are this upset, then maybe we need to worry about the Portuguese and Spanish and Italians being upset with the cuts they're going to have to make."